حس عجیب

 چند سال پیش در جریان بازی های پاراالمپیک (المپیک معلولین) در شهر سیاتل
آمریکا *9* نفر از شرکت کنندگان دوی *100*متر پشت خط آغاز مسابقه قرار گرفتند
. همه این *9* نفر افرادی بودند که ما آنها را عقب مانده ذهنی و جسمی می
خوانیم .

آنها با شنیدن صدای تپانچه حرکت کردند . بدیهی است که آنها هرگز قادر به سریع
دویدن نبودند و حتی نمی توانستند به سرعت قدم بردارند بلکه هر یک به نوبه خود
با تلاش فراوان می کوشید تا مسیر مسابقه را طی کرده و برنده مدال پاراالمپیک
شود ناگهان در بین راه مچ پای یکی از شرکت کنندگان پیچ خورد . این دختر یکی دو
تا غلت روی زمین خورد و به گریه افتاد .

 هشت نفردیگر صدای گریه او را شنیدند ، آنها ایستادند ، سپس همه به عقب
بازگشتند و به طرف او رفتند . یکی از آنها که مبتلا به سندروم داون (عقب
ماندگی شدید جسمی و روانی) بود ، خم شد و دختر گریان را بوسید و گفت : این
دردت رو تسکین میده . سپس هر *9* نفر بازو در بازوی هم انداختند و خود را قدم
زنان به خط پایان رساندند . در واقع همه آنها اول شدند . تمام جمعیت ورزشگاه
به پا خواستند و *10* دقیقه برای آنها کف زدند......