شما يادتون نمياد
يادش بخير
شما يادتون نمياد
شما يادتون نمياد، اون موقعها مچ دستمون رو گاز مي گرفتيم، بعد با خودكار بيك روي جاي گازمون ساعت مي كشيديم .. مامانمون هم واسه دلخوشيمون ازمون مي پرسيد ساعت چنده، ذوق مرگ مي شديم
شما يادتون نمياد، وقتي سر كلاس حوصله درس رو نداشتيم، الكي مداد رو بهانه ميكرديم بلند ميشديم ميرفتيم گوشه كلاس دم سطل آشغال كه بتراشيم
شما يادتون نمياد كه كانال هاي تلويزيون دو تا بيشتر نبود، كانال يك و كانال دو
شما يادتون نمياد، دوست داشتيم مبصر صف بشيم تا پاي بچه ها رو سر صف جفت كنيم.....
شما يادتون نمياد، عيدا ميرفتيم خريد عيد، ميگفتن كدوم كفشو ميخواي چه ذوقي ميكرديم كه قراره كفشمونو انتخاب كنيم:)))) كفش تق تقي هم فقط واسه عيدا بود
بقیه در ادامه مطلب
شما يادتون نمياد، پاكن هاي جوهري كه يه طرفش قرمز بود يه طرفش آبي، بعد با طرف آبيش مي خواستيم كه خودكارو پاك كنيم، هميشه آخرش يا كاغذ رو پاره مي كرد يا سياه و كثيف مي شد.
شما يادتون نمياد، وقتي مشق مينوشتيم پاك كن رو تو دستمون نگه ميداشتيم، بعد عرق ميكرد، بعد كه ميخواستيم پاك كنيم چرب و سياه ميشد و جاش ميموند، ديگه هر كار ميكرديم نميرفت، آخر سر مجبور ميشديم سر پاك كن آب دهن بماليم، بعد تا ميخواستيم خوشحال بشيم كه تميز شد، ميديديم دفترمون رو سوراخ كرده
شما يادتون نمياد: از جلو نظااااااااااااااااام
شما يادتون نمياد، آرزومون اين بود كه وقتي از دوستمون مي پرسيم درستون كجاست، اونا يه درس از ما عقب تر باشن
شما يادتون نمياد، براي درس علوم لوبيا لاي دستمال سبز ميكرديم و ميبرديم سر كلاس پز ميداديم
شما يادتون نمياد، با آب قند اشباع شده و يك نخ، نبات درست ميكرديم ميبرديم مدرسه
شما يادتون نمياد، تو راه مدرسه اگه يه قوطي پيدا ميكرديم تا خود مدرسه شوتش ميكرديم
ادامه يادش بخير
شما يادتون نمياد: انگشتر فيروزه، خدا كنه بسوزه !
شما يادتون نمياد، اون موقعها يكي ميومد خونه مون و ما خونه نبوديم، رو در مينوشتن: آمديم منزل، تشريف نداشتيد!!
شما يادتون نمياد، بچه كه بوديم به آهنگها و شعرها گوش ميداديم و بعضي ها رو اشتباهي ميشنيديم و نمي فهميديم منظورش چيه، بعد همونطوري غلط غولوط حفظ ميكرديم
شما يادتون نمياد، خانواده آقاي هاشمي رو كه ميخواستن از نيشابور برن كازرون، تو كتاب تعليمات اجتماعي
شما يادتون نمياد: دختره اينجا نشسته گريه مي كنه زاري ميكنه از براي من يكي رو بزن!! يه نفر هم مينشست اون وسط توي دايره، الكي صداي گريه كردن درميآورد
شما يادتون نمياد، همسايه ها تو حياط جمع مي شدن رب گوجه مي پختن. بوي گوجه فرنگي پخته شده اشتهابرانگيز بود، اما وقتي مي چشيديم خوشمون نميومد، مزه گوجه گنديده ميداد
شما يادتون نمياد: من كارم، مــــــــــَن كارم. بازو و نيرو دارم، هر چيزي رو ميسازم، از تنبلي بيزارم، از تنبلي بيزارم. بعد اون يكي ميگفت: اسم من، انديشه ه ه ه ه ه، به كار ميگم هميشه، بي كار و بي انديشه، چيزي درست نميشه، چيزي درست نميشه
شما يادتون نمياد: علامتي كه هم اكنون ميشنويد اعلام وضعيت قرمز است... قيييييييييييييييييييييييييييييييييژژژژژژژ. و بعد بدو بدو رفتن تو سنگر، كيسه هاي شن پشت پنجره هاي شيشه اي، چسبهايي كه به شيشه ها زده بوديم، صداي موشكباران، قطع شدن برق، و تاريكي مطلق، و بعد حتي اگه يك نفر يك سيگار روشن ميكرد از همه طرف صدا بلند ميشد: خامووووووش كن!!! خامووووووش كن!!!!
بچه ها واقعا يادش بخير
چقدر تونستم شما رو به دوران بچگي ببرم


شما يادتون نمياد
